Inter Mediolan to klub, który przez ponad sto lat konsekwentnie budował swoją pozycję w Serie A. Dwadzieścia mistrzostw Włoch czyni z Nerazzurrich drugą najskuteczniejszą drużynę w historii włoskiej ligi, zaraz za Juventusem. Co wyróżnia ten klub na tle innych gigantów? Przede wszystkim fakt, że nigdy nie spadł z najwyższej klasy rozgrywkowej – jako jedyny włoski zespół może się tym pochwalić od debiutu w 1909 roku.
Rankingi Interu Mediolan w Serie A to opowieść o kilku erach dominacji, przedzielonych okresami odbudowy. Klub z Mediolanu potrafił wrócić na szczyt nawet po dekadzie bez trofeów, by znów zapisać się w historii włoskiego futbolu.
Początki i pierwsze sukcesy
Inter powstał w 1908 roku po rozłamie w AC Milan – grupa działaczy chciała otwartej polityki wobec zagranicznych zawodników. Pierwszym kapitanem został Szwajcar Hernst Marktl, co doskonale oddawało międzynarodowy charakter klubu.
Pierwszy tytuł mistrzowski przyszedł już w 1910 roku, zaledwie dwa lata po założeniu. To był początek długiej drogi, która w kolejnych dekadach przyniosła wiele sukcesów. W latach 20. i 30. klub musiał zmierzyć się z presją polityczną – podczas ery faszystowskiej zmieniono nazwę na Ambrosiana-Inter, ale kibice wciąż nazywali drużynę po staremu.
W 1930 roku Inter zdobył trzeci tytuł mistrzowski pod wodzą węgierskiego trenera Arpada Weisza w pierwszej edycji Serie A, a czwarty przyszedł w 1938. Gwiazdą tamtych czasów był Giuseppe Meazza – napastnik, który strzelił 284 gole dla klubu i pozostaje najskuteczniejszym strzelcem w historii Interu. To na jego cześć stadion San Siro nosi oficjalną nazwę Giuseppe Meazza.
Giuseppe Meazza strzelił 38 goli w 39 meczach w sezonie 1929-30 – rekord, który do dziś pozostaje niepokonany w historii klubu.
Era Grande Inter – lata 60.
Lata 60. to złoty okres w rankingach Interu Mediolan. Helenio Herrera, argentyński trener, jest uznawany za najskuteczniejszego szkoleniowca w historii klubu – w ciągu ośmiu lat zdobył trzy tytuły Serie A, dwa Puchary Europy i dwa Puchary Interkontynentalny.
Herrera wprowadził system catenaccio – defensywną taktykę z libero, którą udoskonalił o elementy kontrataku. W latach 1960-1968 Inter zdobył dwa Puchary Europy i trzy Scudetto, tracąc średnio mniej niż bramkę na mecz. Taka skuteczność przyniosła przydomek „Grande Inter”.
Kluczowi zawodnicy tej ery to Sandro Mazzola, Luis Suárez (który w 1961 roku stał się najdroższym piłkarzem świata po transferze z Barcelony) oraz Giacinto Facchetti. Inter stał się pierwszym włoskim klubem, który zdobył dwa kolejne Puchary Europy w 1964 i 1965 roku.
| Sezon | Osiągnięcie | Trener |
|---|---|---|
| 1962-63 | Mistrzostwo Serie A | Helenio Herrera |
| 1963-64 | Puchar Europy | Helenio Herrera |
| 1964-65 | Mistrzostwo Serie A + Puchar Europy | Helenio Herrera |
| 1965-66 | Mistrzostwo Serie A | Helenio Herrera |
Scudetto dei Record – sezon 1988-89
Po latach przerwy Inter wrócił na szczyt w spektakularnym stylu. Sezon 1988-89 pod wodzą Giovanni Trapattoni przeszedł do historii jako „Scudetto dei Record” – Inter zdobył 58 punktów na 68 możliwych (przy systemie dwóch punktów za zwycięstwo), wygrał 26 z 34 meczów, miał najlepszy atak i obronę, wyprzedzając Napoli Maradony o 11 punktów.
W drużynie błyszczeli niemieccy piłkarze Andreas Brehme i Lothar Matthäus, a także Aldo Serena, który został królem strzelców z 22 golami. Ten sezon pokazał, że pozycja Interu w rankingach Serie A może być odbudowana nawet po dłuższej przerwie.
Pięć tytułów z rzędu (2006-2010)
Ranking Interu Mediolan w Serie A znacząco wzrósł w drugiej połowie lat 2000. Klub zdobył pięć kolejnych tytułów mistrzowskich od sezonu 2005-06 do 2009-10. Pierwszy z tych tytułów był kontrowersyjny – Inter otrzymał mistrzostwo po tym, jak Juventus został zdegradowany, a AC Milan stracił punkty w wyniku skandalu Calciopoli.
Kolejne cztery tytuły już nie budziły wątpliwości. W sezonie 2006-07 Inter ustanowił rekord 17 kolejnych zwycięstw ligowych, co przypieczętowało dominację w rankingach włoskiej ligi. Roberto Mancini prowadził klub przez pierwsze trzy tytuły, zbierając 97 punktów w sezonie 2006-07.
W 2008 roku przyszedł José Mourinho i dodał kolejny wymiar do sukcesu Interu. Sezon 2009-10 był absolutnym szczytem – klub zdobył historyczny treble.
Inter jako pierwszy włoski klub w historii zdobył potrójną koronę: mistrzostwo Serie A, Puchar Włoch i Ligę Mistrzów w jednym sezonie.
W finale Ligi Mistrzów Inter pokonał Bayern Monachium 2-0, a oba gole strzelił Diego Milito. Ten sukces zakończył 45-letnią przerwę w zdobywaniu europejskich trofeów i ugruntował pozycję Interu jako jednego z największych klubów na kontynencie.
Kluczowi zawodnicy ery 2006-2010
W tym okresie przez San Siro przewinęła się plejada gwiazd. Javier Zanetti, legendarny kapitan, rozegrał 105 meczów w Lidze Mistrzów – najwięcej w historii klubu. Obok niego grali Wesley Sneijder, Samuel Eto’o, Maicon i Zlatan Ibrahimović.
Rankingi transferowe Interu Mediolan również biły rekordy. Klub dwukrotnie ustanawiał światowy rekord transferowy – kupując Ronaldo w 1997 i Christiana Vieriego w 1999 roku.
Dekada bez trofeum i powrót na szczyt
Po triumfie z 2010 roku przyszły trudne lata. Dwunastu różnych trenerów prowadziło klub w kolejnych dziewięciu latach, Inter spadał nawet na dziewiąte miejsce w tabeli i przez sześć lat nie grał w Lidze Mistrzów.
Pozycja Interu Mediolan w rankingach Serie A zaczęła się poprawiać dopiero w 2021 roku. Antonio Conte doprowadził do zdobycia mistrzostwa w sezonie 2020-21, kończąc dziewięcioletnią dominację Juventusu i 11-letnią przerwę Interu bez tytułu. Inter wyprzedził wówczas AC Milan w historycznej klasyfikacji, stając się drugim klubem z największą liczbą mistrzostw.
Ranking Interu w Serie A osiągnął kolejny szczyt w sezonie 2023-24. 22 kwietnia 2024 Inter zapewnił sobie 20. mistrzostwo Włoch, pokonując Milan 2-1 w derbach. Ten tytuł miał szczególne znaczenie – we włoskim futbolu kluby, które zdobędą dziesięć tytułów, mogą nosić jedną gwiazdkę na koszulkach, dwadzieścia daje dwie gwiazdki.
Niepokonany w najwyższej lidze
Jednym z najważniejszych wyróżników w rankingach Interu Mediolan jest ciągłość. Inter to jedyny włoski klub, który nigdy nie spadł do niższej ligi od swojego debiutu w 1909 roku. To osiągnięcie wyróżnia Nerazzurrich nawet na tle większych rywali.
W porównaniu z AC Milan, który ma 19 tytułów, Inter wyprzedza miejskiego rywala o jeden tytuł. Juventus z 36 mistrzostwami (choć dwa zostały odebrane w skandalu Calciopoli) pozostaje bezsprzecznie liderem, ale pozycja Interu jako drugiego klubu w historii Serie A jest niekwestionowana.
| Klub | Tytuły Serie A | Spadki z ligi | Ostatni tytuł |
|---|---|---|---|
| Juventus | 36 | 1 (2006 – Calciopoli) | 2020 |
| Inter Mediolan | 20 | 0 | 2024 |
| AC Milan | 19 | 2 | 2022 |
Rekordy i statystyki
Inter zdobył łącznie 37 krajowych trofeów: 20 mistrzostw, 9 Pucharów Włoch i 8 Superpucharów Włoch. To imponujący dorobek, który plasuje klub w ścisłej czołówce europejskiego futbolu.
W europejskich pucharach ranking Interu Mediolan również jest godny uwagi. Klub trzykrotnie zdobył Ligę Mistrzów: dwa razy z rzędu w 1964 i 1965 oraz w 2010 roku. Do tego dochodzą trzy Puchary UEFA i dwa Puchary Interkontynentalny.
Wśród indywidualnych rekordów wyróżnia się Giuseppe Meazza z 284 golami oraz Javier Zanetti, który rozegrał ponad 850 meczów w barwach klubu. Samir Handanović, który zakończył karierę po 11 sezonach, ustanowił rekord Serie A w obronionych rzutach karnych – 26 przez całą karierę.
Największe zwycięstwa i porażki
Rankingi Interu w Serie A obejmują również spektakularne wyniki. W 1954 roku Inter pokonał Juventus 6-0 w bezpośrednim starciu o tytuł – to największe zwycięstwo w historii Derby d’Italia.
Z drugiej strony, najwyższa porażka w Serie A to 1-9 przeciwko Juventusowi 10 czerwca 1961. Ten mecz miał jednak szczególny kontekst – Angelo Moratti, ówczesny właściciel, nakazał wystawienie drużyny młodzieżowej w proteście przeciwko decyzjom federacji.
Derby della Madonnina
Pozycja Interu Mediolan w rankingach Serie A jest nierozerwalnie związana z rywalizacją z AC Milan. Derby della Madonnina to jeden z nielicznych derbów na świecie, które zawsze rozgrywane są na tym samym stadionie – San Siro.
W sezonie 2023-24 Inter pokonał Milan 5-1 – największe zwycięstwo w derbach od 2009 roku. Taki wynik pokazuje aktualną przewagę Nerazzurrich w miejskiej rywalizacji.
Historycznie Inter długo dominował w derbach. W latach 1928-1938 AC Milan nie wygrał ani jednego meczu przez rekordowe 17 spotkań. To jeden z najdłuższych okresów jednostronnej dominacji w historii derbów.
Trenerzy, którzy budowali sukces
Ranking trenerów Interu Mediolan pokazuje, że sukces klubu był dziełem kilku wybitnych szkoleniowców. Helenio Herrera i Roberto Mancini zdobyli po 7 trofeów, a Simone Inzaghi, obecny trener, ma już 6 tytułów.
José Mourinho, mimo że prowadził klub tylko przez dwa sezony, zapisał się w historii jako twórca treble. Antonio Conte przerwał długą passę bez tytułów, przywracając Inter na szczyt włoskiej piłki.
- Helenio Herrera (1960-1968) – 3 Serie A, 2 Puchary Europy
- Giovanni Trapattoni (1986-1991) – 1 Serie A, 1 Puchar UEFA
- Roberto Mancini (2004-2008) – 3 Serie A z rzędu
- José Mourinho (2008-2010) – 2 Serie A, Treble
- Antonio Conte (2019-2021) – 1 Serie A po 11 latach
- Simone Inzaghi (2021-obecnie) – 1 Serie A, 2 Puchary Włoch
Aktualna pozycja i przyszłość
Rankingi Interu Mediolan w sezonie 2024-25 pokazują, że klub wciąż jest w ścisłej czołówce. Po zdobyciu 20. mistrzostwa w 2024 roku, Nerazzurri walczą o kolejne trofea zarówno w lidze, jak i w europejskich pucharach.
Mimo trudnej sytuacji finansowej, która wymusiła sprzedaż kluczowych zawodników jak Achraf Hakimi, Romelu Lukaku, Milan Škriniar czy Andre Onana, Inter utrzymał wysoki poziom sportowy. To świadczy o solidnym systemie zarządzania i skutecznej polityce transferowej.
Pozycja Interu w rankingach Serie A jest stabilna również dzięki strukturze klubowej. Od 2021 roku klub należy do chińskiej grupy Suning, która inwestuje w rozwój drużyny, choć z ostrożnością finansową.
Inter Mediolan to jedyny włoski klub, który nieprzerwanie gra w najwyższej klasie rozgrywkowej od 1909 roku – 115 lat bez spadku.
Podsumowanie osiągnięć
Ranking Interu Mediolan w Serie A to historia konsekwencji i powrotów. Klub przeszedł przez różne epoki – od dominacji w latach 60., przez spektakularny sezon 1988-89, aż po pięć tytułów z rzędu i historyczny treble w 2010 roku. Po dekadzie trudności, Nerazzurri wrócili na szczyt, zdobywając 19. i 20. mistrzostwo.
Dwadzieścia tytułów Serie A, trzy Ligi Mistrzów, dziewięć Pucharów Włoch – to dorobek, który plasuje Inter wśród europejskiej elity. Fakt, że klub nigdy nie spadł z najwyższej ligi, dodatkowo podkreśla jego wyjątkową pozycję w historii włoskiego futbolu.
Rankingi Interu w Serie A nie są tylko zbiorem liczb – to opowieść o legendach takich jak Meazza, Facchetti, Zanetti czy Milito. To historia trenerów, którzy zmieniali oblicze futbolu – Herrery z jego catenaccio czy Mourinho z jego pragmatyzmem. To wreszcie historia klubu, który potrafił wrócić na szczyt nawet po najdłuższych kryzysach.
Pozycja Interu Mediolan jako drugiego najskuteczniejszego klubu w historii Serie A wydaje się bezpieczna na lata. Z aktualną formą i strukturą klubową, Nerazzurri będą walczyć o kolejne tytuły, dążąc do zmniejszenia dystansu do Juventusu i umocnienia przewagi nad mediolańskim rywalem.
